Français 
English 
Deutsch 
Italiano 
Polski 
Español 
Grupa rodzinna
Przede wszystkim ludzka przygoda
135 ans d'histoire Gruau
Nasz zawód producenta zabudów jest pasjonujący, ponieważ jest związany ze światem motoryzacji, który nieustannie się zmienia, i ponieważ zawsze przechodził duże przemiany.
- Zmiany związane z innowacjami i technologią
- Zmiany związane ze stylem życia oraz zwyczajami i obyczajami
- Zmiany związane z urbanizacją regionów i krajów
Dziś bardziej niż kiedykolwiek pojazd użytkowy jest szczególnie powiązany ze światem miejskim i jego wymaganiami w zakresie dystrybucji.
Grupa Gruau, obecna na wszystkich rynkach niszowych w obszarze pojazdów użytkowych, zorganizowała się wokół 2 głównych filarów: Mobilności Miejskich oraz Pojazdów Sanitarnych, aby dostarczać najlepsze rozwiązania transportowe naszym klientom prywatnym i publicznym.
137 lat historii w obrazach: poznaj grupę opowiedzianą przez Patricka Gruau, 5. kapitana firmy.
René Le Godais
René Le Godais
(1839–1911)
Wywodzący się z rodziny drwali, którzy już od 1830 roku zostali kołodziejami, René Le Godais opuszcza rodzinne przedsiębiorstwo z siedzibą w Ernée (53). W 1889 roku osiedla się w Laval wraz z kilkoma towarzyszami. Zakłada własną firmę produkującą wózki przed placem targowym i tworzy witrynę ekspozycyjną. Swój wyostrzony zmysł handlowy przekaże synowi, również o imieniu René. Z warsztatów Le Godais wyjedzie ponad 10 000 wozów. Ta lokalizacja w Laval stanowi historyczny punkt odniesienia dla powstania firmy.
René Le Godais Junior
René Le Godais Junior
(1881–1925)
Jako następca ojca René kontynuuje ekspansję rodzinnego przedsiębiorstwa. Przyjmuje wielu towarzyszy i uczniów, w tym pewnego Mariusa Gruau, również wywodzącego się z rodu kołodziejów pochodzących z Maisoncelles (53). René umiera nagle w wieku 44 lat. Pięć lat później wdowa po René wzywa Mariusa, który przejmuje stery zakładu zabudów. Jakiś czas później Marius poślubia Angèle, jedyną córkę René i jego żony Louise.
Na drodze do industrializacji
Narodziny lidera przemysłowego
Marius Gruau
Marius Gruau
(1906–1994)
Dostrzegając, że producenci samochodów nie odpowiadają na wszystkie potrzeby klientów, Marius Gruau, który dołączył do firmy w 1929 roku, rozpoczyna przebudowę i adaptację pojazdów. Założona w 1933 roku karoseria Gruau projektuje i wykonuje zabudowy samochodów osobowych, ale także furgonów, autokarów, ciężarówek, naczep i przyczep do przewozu zwierząt. Zdobywając ważne zamówienie na 250 autobusów dla wojska, Gruau przechodzi od rzemiosła do skali przemysłowej.
René Gruau
René Gruau
(1932–1984)
Zdobywając ważne zamówienie na 250 autobusów dla sił powietrznych, Gruau w 1955 roku definitywnie przechodzi z działalności rzemieślniczej do skali przemysłowej. René Gruau, syn Mariusa, tworzy biuro projektowe niezbędne do realizacji tego dużego kontraktu.
Sukces eksportowy, przeprowadzka z rue Lemercier w Neuville na rue du Ponceau w Laval… Rozpoznawalność Gruau obejmuje wówczas połowę zachodniej Francji, a regionalny, uniwersalny producent zabudów współpracuje głównie z dwoma producentami samochodów: Citroën i Saviem-Berliet. René Gruau umacnia przemysłową ekspansję zakładu, który stał się berthevinois (1969). Stopniowo koncentruje Gruau na pojazdach użytkowych i rozwija partnerstwa z markami.
Trwałość i rozwój
Przywództwo zakorzenione w wartościach ludzkich Grupy
Patrick Gruau
Patrick Gruau
(od 1984)
Patrick, najstarszy syn René, który dołączył do firmy w 1980 roku, otrzymuje misję rozwoju Gruau we wschodniej Francji oraz w regionie Île-de-France. Po nagłej śmierci ojca w 1984 roku, w wieku 28 lat przejmuje stery przedsiębiorstwa dzięki zaufaniu rodziny i kadry kierowniczej. Inspirując się kilkoma podróżami studyjnymi do Japonii, a następnie do Stanów Zjednoczonych, wdraża podejście Total Quality, którego motorem jest zarządzanie partycypacyjne, i uruchamia pierwszy projekt przedsiębiorstwa w 1988 roku.
Patrick rozwija wzrost zewnętrzny już od 1987 roku, a jeszcze silniej od połowy lat 90. Grupa staje się wielospecjalistyczna, wielozakładowa, wielomarkowa i już na początku lat 2000 plasuje się jako europejski nr 1 w zabudowach na pojazdach użytkowych.
Dywersyfikacje i wzrost zewnętrzny
Między przejęciami a nowymi lokalizacjami
Aby zdywersyfikować rynki, zbliżyć się do swoich klientów i wzmocnić trwałość grupy, Patrick Gruau decyduje się przejąć kilka firm zajmujących się zabudowami. Aby pozyskać nowe rynki wśród producentów w szczególności, powstają również nowe lokalizacje ..
1995 inauguration Gruau Paris
1987
Gruau otwiera zakład w regionie paryskim
W ramach pierwszej operacji wzrostu zewnętrznego Gruau odkupuje od Christiana Girardière rodzinne przedsiębiorstwo Enac-Sapa z siedzibą w Gennevilliers, na północny zachód od stolicy.
Zatrudniając 45 pracowników, Enac-Sapa przebudowuje pojazdy marek Citroën, Ford i VAG. Gruau zbliża się jeszcze bardziej do dużych zleceniodawców i odtąd dysponuje witryną do prezentacji swojego know-how. Przemianowana na Gruau Paris i przeniesiona do nowoczesnych obiektów, rozbudowanych w maju 1995 roku, spółka staje się pilotażową jednostką firmy, m.in. w zakresie montażu zabudów w zestawach, nowej usługi opracowanej przez Gruau Laval, która dała początek powstaniu Sieci Gruau.
1992 Inauguration Gruau St Etienne La Talaudière
1991
Gruau poszerza swoje kompetencje
Po regionie paryskim celem staje się region Rodan-Alpy dzięki przejęciu spółki Ducarme w Saint-Étienne. Bernard Ducarme, bliski rodziny Gruau, przekazuje swoje rodzinne przedsiębiorstwo specjalizujące się w pojazdach pogrzebowych.
W momencie przejęcia produkowała siedemdziesiąt sztuk rocznie, głównie na rynek lokalny. To okazja dla firmy z Mayenne, by postawić pierwszy krok w segmencie pojazdów sanitarnych i rozwijać innowacje w obszarze silnie związanym ze zwyczajami i obyczajami: Ducarme zrealizuje w ten sposób pierwszy karawan w stylu minivana, nazwany Rivage. Dziś co roku powstaje ponad 300 pojazdów pogrzebowych Ducarme. Od 2022 roku działalność pogrzebowa Ducarme została przeniesiona do normandzkiego zakładu grupy w Argentan.
1995 Isotherme Citroën C15
1995
Agathon-Désile dołącza do Gruau
W kwietniu do grupy dołącza spółka z Le Mans Desile-Agathon, specjalizująca się w pojazdach izotermicznych marki Isberg. To stuletnie przedsiębiorstwo, kierowane przez Bernarda Agathona, dysponuje interesującymi dla grupy kompetencjami, w szczególności w zakresie produkcji paneli kompozytowych, oraz posiada zakład o dużym potencjale, dobrze zlokalizowany w Le Mans i blisko Laval.
Pomiędzy dwoma zakładami wdrożono nową organizację przemysłową: pojazdy Isberg przeniesiono do Laval, a wszystkie pojazdy specjalistyczne z zakładu w Mayenne skoncentrowano w Gruau Le Mans.
1995 Achat Picot
1995
Picot dołącza do Gruau
2 sierpnia do grupy dołącza firma Picot w pobliżu Savigny-lès-Beaune. Odkupiona od Jean-Claude’a Picota, projektuje i produkuje pojazdy sanitarne „czerwone”, czyli ambulanse dla strażaków, oraz całą gamę innych pojazdów pierwszej interwencji pożarowej.
Lokalna siła robocza, bardziej ukierunkowana na działalność winiarską, przeważy nad wysiłkami grupy na rzecz utrzymania działalności, która będzie stopniowo przenoszona do Gruau Tours w bardziej przemysłowym otoczeniu.
1998 Inauguration de Gruau Lorraine
1998
Utworzenie Gruau Lorraine
Dzięki pozyskaniu pierwszego przetargu dla Renault Gruau buduje nową fabrykę „na końcu linii” w Sainte-Marie-aux-Chênes, niedaleko Metz, w bezpośrednim sąsiedztwie zakładu Renault Batilly. W zupełnie nowym budynku otwartym w czerwcu Gruau adaptuje minibusy 9- i 16-miejscowe na bazie pojazdów typu Master.
Kolejne produkcje będą następować po sobie, specjalizując ten zakład w małych seriach w podwykonawstwie dla Renault oraz – ze względu na dużą elastyczność – w realizacji flot dla Klientów Kluczowych, we wszystkich obszarach działalności pozostałych zakładów grupy. Gruau Lorraine rozwinęło również lokalną działalność montażu produktów w zestawach na rynek lokalny Lotaryngii.
2001 Achat SANICAR
2001
Wzmocnienie filaru sanitarnego
Sanicar z siedzibą w Grenoble wchodzi w skład Grupy Gruau. Była spółka zależna Renault Véhicules Industriels, zatrudniająca 34 pracowników, została przejęta przez Jeana Chabanela. Produkuje czerwono-białe ambulanse pod marką Sanicar – marką dobrze znaną we Francji, ale także w krajach Maghrebu, zwłaszcza dzięki przebudowom na bazie Renault.
Pozwala to Grupie Gruau kontynuować rozwój na rynku pojazdów sanitarnych, podobnie jak spółka Petit, przejęta równocześnie. W 2021 r. Sanicar przyjmuje nazwę Gruau Grenoble, a marka pozostaje na ambulansach.
2001 ambulance blanche SAMU Petit
2001
Rozwój działalności ambulansowej
Petit dołącza do grupy. Rodzinna firma jest wówczas prowadzona przez syna założyciela, Patricka Petita. Jest członkiem Francuskiej Federacji Zabudów oraz wieloletnim przyjacielem Patricka Gruau. Gdy zbliża się do emerytury, przekazuje grupie z Mayenne swoje przedsiębiorstwo specjalizujące się w białych ambulansach oraz w markach Citroën, Peugeot i Fiat.
Jako partner kolarskiego Tour de France, Patrick Petit przekazał ten kontrakt Grupie Gruau, która do dziś utrzymuje swoje sponsoring wobec Amaury Sport Organisation (ASO). Gruau Tours co roku dostarcza ambulanse dla zespołu medycznego Tour de France oraz innych wyścigów kolarskich organizowanych przez ASO. Prawdziwy pasjonat, Patrick Petit zajmuje się obecnie swoim niezwykłym muzeum ambulansów i pojazdów wsparcia.
2003 les premières flottes de véhicules captées pour le marché. Ici, quatre-vingt-six véhicules de transport de fonds et de colis pour la Poste nationale de Pologne.
2001
W kierunku rynku polskiego
Gruau Polska narodziła się z frustracji Renault, że w Polsce nie dysponuje wysokiej jakości zabudowami do swoich pojazdów. Producent zwraca się więc do Gruau, aby przeszkolić polskich producentów zabudów. W odpowiedzi na to zapytanie Gruau woli rozważyć własną lokalizację, aby móc zainwestować w ten rynek liczący wówczas 40 milionów mieszkańców. Yvon Peurou i Éric Gruau decydują się na zatrudnienie dyrektora francusko-polskiego, Bogusława Mazura, który nadal pełni tę funkcję. Pierwszy zakład powstaje w centrum kraju, na obszarze o dużej dostępności siły roboczej. Druga fabryka zostaje uruchomiona w Vola na południe od Warszawy w 2012 roku, w pobliżu producentów i operatorów logistycznych.
Gruau Polska liczy obecnie około stu pracowników. Rozwinęła pełną gamę produktów przeznaczonych na rynek polski i na eksport, we współpracy z Gruau Le Mans na potrzeby francuskiego rynku budownictwa i robót publicznych.
2002
Nowy impuls dla Labbé
Z siedzibą w Lamballe (Côtes-d’Armor) od momentu powstania w 1948 roku, Labbé przeżywało piękny okres rodzinny z założycielem Fernandem Labbé oraz jego dwoma synami, Benoîtem i Pierre’em. Po trudnym okresie i epizodzie z amerykańskimi akcjonariuszami Labbé odzyskuje stabilność. Dwie specjalizacje zostają rozdzielone: dział pojazdów opancerzonych zostaje sprzedany, natomiast dział furgonów o dużej kubaturze trafia ponownie do grupy rodzinnej i zyskuje trwały projekt z Gruau.
Philippe Quintin, ówczesny menedżer zatrudniony na etacie, był kluczową postacią tego zbliżenia z Patrickiem Gruau.
Po dwudziestu dwóch latach w Grupie Gruau, jako francuski numer jeden w segmencie furgonów o dużej kubaturze, Labbé zatrudnia 200 pracowników i produkuje blisko 4000 furgonów rocznie.
Le Bluebus : un véhicule innovant, propre, accessible à tous, en toutes circonstances.
2008
Gruau elektryfikuje transport miejski
Po samodzielnym opracowaniu mikrobusu – nowego rozwiązania zbiorowego transportu miejskiego – Gruau łączy siły z grupą Bolloré w spółce joint venture 50/50, aby wdrożyć wersję w 100% elektryczną, przemianowaną na Bluebus. Gruau wnosi swoje kompetencje w zakresie budowy autobusu i elektrycznego układu napędowego, a Bolloré – nowy gracz na rynku po doświadczeniach z Bluecar – wdraża w nim nowe baterie litowo-jonowo-polimerowe, czyniąc z tego rozwiązania mobilności rozwiązanie unikatowe we Francji.
W 2013 roku, zgodnie z ustaleniami, Bolloré odkupuje udziały Gruau, a produkcja jest stopniowo przenoszona do nowego zakładu przemysłowego Bolloré w Ergué-Gabéric. Bretoński koncern intensywnie inwestuje i rozszerza ofertę autobusów w 100% elektrycznych, utrwalając gamę Bluebus. Gruau z kolei koncentruje się wyłącznie na swoim core businessie – działalności producenta zabudów. Piękna przygoda dwóch przemysłowych partnerów.
2010
Gifa i Collet umacniają pozycję lidera
Firmy Gifa-Collet oraz Cogicar z siedzibą w departamentach Orne i Vendée dołączają do Grupy Gruau. Wywodzące się z grupy Heuliez były to Gifa i Cogicar specjalizujące się w ambulansach, natomiast Collet – pierwotnie firma rodzinna – specjalizuje się w ambulansach i pojazdach pogrzebowych. Spółki zostają odkupione od Jeana Caghassi po około dziesięciu latach rozmów z Patrickiem Gruau.
Grupa z Mayenne, numer dwa we Francji w segmencie pojazdów sanitarnych, przejmuje w ten sposób numer jeden na rynku.
Obecnie grupa jest liderem we Francji. Marki Gifa i Collet zostały zachowane i połączone w jednej strukturze – Gruau Vendée – zatrudniającej 145 pracowników między Saint-Laurent-sur-Sèvre a Argentan.
2013
Lanéry dołącza do Gruau
Gruau inwestuje w obszar Grand Lyon, historyczną ziemię producentów zabudów. Przejmuje spółkę Lanéry.
Lanéry wnosi także inne kompetencje, takie jak know-how w zakresie pojazdów specjalistycznych dla straży pożarnej.
Marka zostanie więc zachowana dla tych pojazdów specjalistycznych, natomiast spółka, przemianowana na Gruau Lyon, rozwija dziś na swoim rynku lokalnym inne komplementarne i tradycyjne działalności Gruau (kabiny podwójne, pojazdy izotermiczne itp.).
Zatrudnia się tam 57 pracowników.
2016 Partenariat Sortimo
2016
Sortimo – strategiczne partnerstwo
Gruau tworzy spółkę joint venture z Sortimo, jednym ze światowych liderów w zakresie zabudów pojazdów i systemów mocowania ładunku. Wszystkie oferowane produkty są ze sobą kompatybilne. Gruau może dzięki temu dystrybuować wysokiej jakości (niemieckie) rozwiązania uzupełniające. Sortimo rozwija swoją sieć we Francji i uzyskuje dostęp do klientów kluczowych europejskiego lidera zabudów na pojazdach użytkowych.
Piękny sojusz francusko-niemiecki
Spółka Sortimo by Gruau dysponuje własnym zakładem w regionie paryskim, siecią dystrybucji oraz doradcami handlowymi do dyspozycji profesjonalistów, którzy kupują bezpośrednio lub przez internet.
2017 Opération croissance externe Onnicar
2017
Gruau rozszerza działalność we Włoszech
Laura Francone kieruje rodzinną firmą założoną przez jej ojca – włoską firmą zabudów Onnicar, dobrze prosperującą, specjalizującą się w wywrotkach i aluminiowych furgonach „ tuttoinlega ” (maksymalna lekkość). U progu emerytury Laura decyduje się sprzedać firmę nie włoskiemu konkurentowi, lecz grupie, która zapewnia trwałość i rozwój przedsiębiorstw. W ten sposób wybiera Gruau. W ciągu trzech miesięcy transakcja zostaje zorganizowana, a przekazanie przygotowane wraz z prawą ręką Laury – Dario Bianchim, obecnym dyrektorem. Spółka wnosi do grupy cenne kompetencje dzięki produktom o wysokiej wartości dodanej pod względem masy i działań ESG : segment premium, który przyciąga nie tylko Włochów, ale także profesjonalistów z Niemiec, Szwajcarii i Austrii dzięki ofercie wywrotek specjalistycznych dostosowanych do tych rynków.
W Onnicar pracuje 40 osób.
2022
Gruau uruchamia Flex’n Moov
Stale monitorując rynki, Gruau tworzy Flex’n Moov, aby dostosować się do nowych zastosowań czystej i lokalnej mobilności – w zakresie przemieszczania osób, transportu towarów i usług. Jako prawdziwy start-up w ramach grupy Flex’n Moov jest agregatorem i projektantem zielonej mobilności dla profesjonalistów.
Spółka dystrybuuje rozwiązania transportowe (2-, 3- i 4-kołowe) i właśnie zaangażowała się w retrofit, aby przekształcać istniejące pojazdy spalinowe w pojazdy elektryczne.
Organizacja przyszłości
Gruau rozwija swoją organizację wokół 2 filarów: Mobilności Miejskich i Pojazdów Sanitarnych, jednocześnie wzmacniając rozwój Produktów Producentów oraz wdrażanie marki Gruau na arenie międzynarodowej.
Dysponując 16 lokalizacjami (Francja, Polska, Włochy, Algieria), grupa uruchamia w 2023 roku swój 7. Projekt Przedsiębiorstwa i opiera swój rozwój oraz trwałość na swojej wizji.
